എഴുത്തുകാർ ഞെട്ടുമ്പോൾ

 

ഇന്നലെയെഴുതി 

ചേർത്തതാണൊരു വരി

മനസ്സൊന്നിരമ്പിയാർത്തപ്പോഴത് 

മാഞ്ഞു പോയി .

വാക്കുകൾ

മുട്ടിയുരുമ്മിത്തിരക്കുന്നു .

പുനർജന്മമെന്നവരാർക്കുന്നു .

നിനക്കെന്ത് മടിയെന്ന്

പരിഭവം .

ആരെ ഭയക്കുന്നെന്ന് 

ചേതന

വാക്കുകളായുധമല്ലേയെന്നസംഖ്യം 

വിളികൾ

വാക്കുകൾ വഴി 

വെട്ടുന്നോരെന്നൊരശരീരി

താഴ്മയാണഭ്യുന്നതിയെങ്കിലും

താഴരുതേ നിൻ

തൂലികയെന്നൊരു

മർമ്മരം 

ഇനി ഉറങ്ങണ്ടെന്നൊരു

കാറ്റിൻ സ്പർശം

നിൻ നില തുടരൂ 

തുടരൂയെന്നാരൊ 

വീണ്ടും വീണ്ടും വീണ്ടും...