എന്നിലേക്ക് ചാഞ്ഞ് ഒരു മരനിഴൽ പോലുമില്ല . തണുതണുത്ത ഒളിവിടങ്ങൾ ഇല്ല . ഉയരങ്ങളിൽ നിന്ന് താഴേയ്ക്ക് കുതിപ്പില്ല . ഇലവീണലിയുന്ന ഉൾവനനീലിമയില്ല . നീർ മോന്തും കുഞ്ഞിമാനുകളുടെ ഉമിനീരെന്നിൽ കലരുന്നില്ല . ശാന്തതയുടെ സൂക്ഷ്മ ലയനത്തിൽ ഞാനൊരിക്കലും ഒഴുക്ക് നിർത്തി ധ്യാനലീനനാവാറില്ല ... ' ഇതെല്ലാമനുഭവിച്ച എൻ്റെ പുഴേ അവസാനമെൻ്റെ അപാരതയിലേയ്ക്ക് നിൻ്റെ വിലയനം ... ശൂന്യതയുടെ ഏകാന്തതയുടെ കൺനോട്ടങ്ങളെത്താത്ത തരിശുനിലങ്ങളെന്നിൽ ... പ്രിയേ ... അലറുന്നുണ്ട് . ഏതോ പ്രേരണയാൽ ഏതുൾവനങ്ങൾ തേടിയാണ് തിരകളായടിച്ചു ചിതറുന്നത് . അഴിമുഖങ്ങളിൽ എനിക്ക് വികാരമൂർച്ഛയുണ്ടാവുന്നു . നിൻ്റെ നനവും കുളിരും പതയും , ഗന്ധവുമെന്നെ വികാരത്തിൻ്റെ പരമ കോടിയിലെത്തിക്കുന്നു ...
Comments
Post a Comment